Çocuğunuza ölümü nasıl anlatmalısınız

Çocuğunuzu ilk kez karşılaştığı ölüm acısını nasıl karşılaması gerektiği konusunda doğru bilgilendirin.

Birinin öldüğünü söylemek ile yalan söyleyip konuyu geçiştirmek arasındaki zor seçim. Çocuğunuza ölümü anlatmak, yapmak istemediğiniz şeylerin herhalde başında gelir.

Size Gilbert'tan söz ederek başlamalıyım. Gilbert iki aylık bir kedi yavrusuydu, annesi yoktu. Parkta bir deri bir kemik dolaşırken peşimize takıldı. Her tarafına dikenler, çalılar yapışmıştı, kir içindeydi.

Acı tatlı miyavladı, peşimizi bırakmadı. Anne olmadan önce yapmazdım, ama annesiz kalmış bir canlıyı orada bırakamadım.

Elimiz kolumuz doluydu, ev yakın değildi, kedilere ileri derecede alerjim vardı. Yanımızda sepeti olan biri bitiverdi.

Ne olduğunu anlamadan sepetin içindeki kediyi, Lado ile eve taşıyorduk. Eve alamazdık, bahçenin çok sayıda kedi ziyaretçisi bu ufaklığa zarar verecek diye korktuk.

Ertesi gün veterinerin yolunu tutttuk. Veteriner; ''adı ne ?'' diye sorunca babayla aynı anda hiç tereddütsüz; ''Gilbert'' deyiverdik. Lado, bu işe pek memnun oldu.

Gilbert, hep güçsüzdü ama bize geldikten sonra daha da kötü oldu. Dört gün sonra bir toplantının ortasında telefonum çaldı, ablam Gilbert'ın durumunun hiç iyi olmadığını söylüyordu.

Bir sonraki sahnede, dörtlüleri yakmış can çekişen Gilbert'ı veterinere yetiştiriyordum. Gilbert'a serum takıldı, 3-4 saat sonra telefonun ucundaki veteriner, ''sizin ufaklığı kaybettik'' diyordu.

Lado'ya ne diyeceğimi kara kara düşündüm. "Ölümü niye saklayayım?" dedim. Ölüm, gerçeketi ve doğaldı.

Gel gör ki bir o kadar da kabul etmesi ve anlaması zordu. Hislerimi dinledim. Lado Gilbert'a bağlanmıştı ama mazileri kısaydı.

Evimizin bir parçası olmamıştı. Henüz iki yaşında olan Lado'ya sevdiği bir şeyin sonsuza kadar yok olduğunu ve artık geri gelmeyeceğini anlatmamaya karar verdim.

O okuldayken Gilbert'ın annesinin geldiğini ve onu alıp evlerine götürdüğünü söyledim. 'Gilbert, ''ben Lado'yla oynayacağım miyawww'' dedi ama annesiyle gitmesi gerekti' diye uzun uzun anlattım.

''O zaten bir sokak kedisiydi, bizim kedimiz değildi, biz sadece onu misafir ettik'' diye açıklamaya çalıştım. Lado ağladı. Parka gidip Gilbert'ı bulmak, yemeğini vermek istedi. Bir şekilde atlattık.

Lado'yu bir yaşından bu yana Ekip Norma Razon'da psikolog Layza Ovadya takip ediyor. Layza Hanımı olay geçip gittikten sonra aradım. Bana şunları söyledi:

"Gilbert evin kedisi olmadığı ve Ladin'nin yaşı da çok küçük olduğu için bu ölümü geçiştirmeniz doğru olmuş. Gilbert'ın gidişini daha az hikayeleştirip basit ve net bir şekilde sadece; Gilbert'ın annesi geldi onu götürdü' demeniz daha doğru olurdu. Eğer ölen evinizin kedisi ya da Ladin'nin çok sık gördüğü bir yakınınız olsaydı. O zaman yaşı ne olursa olsun, öldü kelimesini kullanarak açıklamanız gerekirdi. Açıklarken de doğadan somut örnekler vermeliydiniz. Ama böyle bir durum söz konusu değilse, çocuklara ölümü anlatmayı ne kadar geciktirirsek o kadar iyi oluyor."

anneysen.com

Yorumlar

YORUM YAZ
Doğrulama kodunu yandaki kutuya giriniz :