Amanda Scarpinati 38 yaşında yetişkin bir kadın. Onu bu hikayenin kahramanı yapan şey ise, 3 aylık bir bebekken geçirdiği kaza.

Amanda, 38 yıl önce 1977'de, küçücük bir bebekken, koltuktan ısıtıcının üzerine düştü ve vücudunda üçüncü dereceden yanıklarla ailesi New York'ta bulunan Albany Center'e götürdü. Müdahaleleri yapıldı, ameliyata alındı. Ardından adının yıllar sonra Susan olduğunu öğreneceği bir hemşirenin kucağına verildi. Hemşirenin kucağında sanki az önce ameliyat olan bir bebek değilmişçesine huzurlu bir de poz verdi. Bize yıllar sonra bu hikayeyi okuma fırsatı veren de işte bu fotoğraftı.

38 yıl sonra buluştular

Zor yıllar

Amanda, kazadan kurtulmayı başarmıştı; ama çevresinde bulunan acımasız çocuklardan kurtulamayacaktı. Yanıklarının bıraktığı izler, çocukların hep dalga aracı olacaktı. O günlerini şöyle anlatıyordu: "Vücudunda yanıklar olan bir çocuk olarak yaşamak kolay değildi. Dalga geçildim ve bana isimler takıldı. Böyle zamanlarda fotoğraflara bakıp beni kucağında tutan hemşireyle konuşurdum. Benim bu kadar yakından ilgilendiği görülen kişiyle konuşmak beni rahatlatırdı”.

Hemşireyle çekildiği o siyah beyaz fotoğraf, Amanda'nın fark etmeden en yakın arkadaşı olmuştu. En büyük hayali de bir gün o hemşireyle tanışmaktı.

38 yıl sonra buluştulat

Yıllar süren arayış

Tam 20 yıl, o hemşirenin izini sürdü; ama bir sonuca varamadı. Son çare olarak sosyal medyayı kullanmaya karar verdi. Fotoğrafı Facebook'ta paylaştı ve şöyle yazdı: "Adını bilmek ve o kişiyle tanışıp sohbet etmek istiyorum. Lütfen paylaşın. Belki de onun bulmama yardım edebilirsiniz”.

Amanda'nın artık umudu kalmamıştı ki, internetteki paylaşımı hızla yayıldı. Üstelik hemen ertesi gün de beklediği haberi alacaktı.

38 yıl sonra buluştulat

Mutlu son

Hemşire Angela Leary, internette gördüğü fotoğrafta o yıllarda birlikte çalıştığı arkadaşı Susan Berger'i hemen tanımıştı. Hemen kendisine ulaştı ve haberi verdi.

Susan, 21 yaşında üniversiteden yeni mezun olmuş fotoğrafını gördüğünde şok oldu. O kadar uzun zaman geçmişti ki; ama dün gibi de hatırlıyordu Amanda bebeği. Hatta bu fotoğrafın bir kopyasını kendisi de saklamıştı.

38 yıl sonra bir araya geldiler. Öylesine çok insan olaydan haberdar olmuştu ki, büyük buluşmaydı. Susan, buluşmalarında şunları söyledi: "Onu hatırlıyorum. Çok sakin bir bebekti. Bebekler ameliyattan çıktıktan sonra ya derin derin uyur ya da ağlar. O ise çok sakindi. İnanılmazdı. Böyle bir şey kaç hemşirenin başına gelir bilemiyorum. Bir hastanızın, hele ki bebek yaşlarda bir hastanızın sizi hiç unutmaması inanılmaz bir olay. Amanda'yla ilgilendiğim için kendimi özel hissediyorum”.

Amanda ise öylesine mutlu ve huzurluydu...

38 yıl sonra buluştulat

Susan kendini özel hissetmekte haksız değildi. Aslında hepimiz böylesine incelikli o kadar şey yaşıyorduk ki hayatın içinde. Belli ki kimileri durup duygularını hissettikleri yerde ruhsuz bırakmıyorlardı ve bu hikayeler sadece yaşayanı değil, okuyanı da etkiliyordu. Nihayetinde etten kemikten değil; ruhtan bağlıydık hayata.

Hikayelerinizi sakladığınız yerlerden çıkarıp gülümsemeniz dileğimle…

Damla Karakuş

[email protected]

Kadinvekadin.net özel içeriğidir.