Aslında görüşüyorlarmış epeydir, kendisi söylemek istemiş. İyi arkadaşlar böyle yaparmış. Ellerden duymam yakışık almazmış. İzin istedi benden, eski eşimle akşam yemeğe çıkmak, sinemaya, tiyatroya falan gitmek için. Aslında gidiyorlarmış da bilmemi istemiş. Yüreğim bir aslanın pençelerindeydi ne dediğini anlayamadım o an. Önce iyi sonra kötü zamanlarımız geldi aklıma. Balayında kankamı da ziyaret etme telaşım. Eşim, kankam ve ben. İşte balayında da birlikteydik. Birkaç saatliğine de olsa anılarımda onu balayıma dahil etmek istemiştim.

Ve biz ayrılınca yaralarımı birlikte sarmaya çalıştık kankamla. Yeri geldi haksız yere bağırdım kalbini kırdım, küçük bir hediyeyle, bir yemekle gönlünü almaya çalıştım. Bazen özür diledim ondan, bana tahammül ettiği için. Kızım ve ben o olmadan ne yapardık.

Hiç toz kondurmazdı eski eşime kankam. Hep derdim beni gaza getirmemek için koruma o adamı. Boşanma dönemi sonrası da sıkıntılı geçti eski eşimle iletişimimiz. Eşim öfke doluydu, terk etmiştim onu. Kankam iletişimi sağlamaya çalıştı. Beni bulamayınca onu ararmış eski eşim, kankam bana ulaşırdı!

Sonra, sonranın bilinmezliği sardı yüreğimi yazarken. Sonra kankam başkalaştı, daha bir saldırgan oldu, daha bir yargılayıcı. O gün "daha sık görüşmek istiyorum derken” yüreğime saplanan sızı neden geçmedi bilmem.

Hayır dert ettiğim eski eşimle görüşmesi değil. Ondan vazgeçeli çoookkkk uzun zaman oldu. Beni aldattığını ilk öğrenmemin üzerinden tam 4 yıl geçti.

İçimde kalan maziye dair sevgi kırıntılarını da bırakmadı bende. Belki kızımı ilk dövdüğünde; kapıma içkili dayandığı gecelerin birinde; kardeşimi tehditten mahkemede aldığı ceza elime geçtiğinde o kırıntılarıda silip süpürdü zamanla.

Ben ona değil kankama kızgınım aslında. Şaşkınım. Kırgınım. Onca şeyi bilmesine rağmen kendisini nasıl o ateşe atar. Çektiklerimi bile bile kendisine bunu nasıl yapar. Ya bana. Şimdi elalem ne der. İnsanlar duydukça bana bu kalleşliği sordukça ben ne der ne yaparım nasıl düşünmez bunu.

Hayat devam ediyor. Başka başka arkadaşlarım var artık. Emeğimi, sevincimi derdimi onlarla paylaşıyorum.

Kankam mı?
Onu hiç sormayın. Yıllarca zayıflamayı aklında bile geçirmeyen "patates canavarı arkadaşım” şimdi olmuş plates canavarı. Duyduğuma göre salonlardan çıkmıyor, yarı aç yaşıyormuş. Hey gidi günler hey…

Hayırlısı bakalım ne diyelim her şeyin hayırlısı…