2 yaş bebeklikten çıkarak çocukluğa geçiş yapılan dönemdir. Bu sebeple çocukların iç dünyasında bir çok iniş çıkış olur. Ebeveynler çocuklarının bu karmaşık hareketlerini anlamlandırmakta zorlanabilirler. Bunun yerine ebeveynler çocuklarının duygularını anlamaya çalışsalar bu dönem çok daha kolaylıkla geçebilir. 2 yaş sendromundan daha zor bir dönem vardır ki o da 3 yaş sendromudur. Çocuklar 3. yaşlarıyla birlikte bağımsızlıklarını ilan ederler. Eskiden tüm gününü annesi ve babasıyla geçiren ve bundan asla şikâyetçi olmayan çocuk dışarı çıkmak diğer çocuklarla sosyalleşmek ister. Her işini kendi başına yapmak ister, hayır cevabını kabul etmez, istediğini giymek, istediğini yemek ister. Bu durum ebeveynler için adeta bir kâbusa dönüşebilir.

Karşılaşılabilecek durumlar

- Çocuk 2 yaşındayken bezini rahatlıkla değiştirebilirsiniz fakat 3 yaşla birlikte tuvalet eğitimi başlar ve tuvalet eğitimi her zaman çok da kolay olmayabilir.

- Çocuk 2 yaşındayken üzüntüsünü ağlayarak gösterir, 3 yaşında ise ağlar, bağırır, eşyaları sağa sola fırlatır.

- 2 yaşındayken çocuğunuz için pişirdiğiniz yemekleri çoğunlukla rahatlıkla yedirebilirsiniz. Ancak 3 yaşına geldiğinde çocuk yalnızca sevdiği yemekleri yemek ister. Bu durum sürekli onun istediği yiyecekleri hazırlamanız gibi içinden çıkılmaz bir hal alabilir.

- Çocuk 2 yaşındayken market alışverişiniz sırasında ona özel seçtiğiniz bir yiyecek dikkatini dağıtmaya yardımcı olur. Ancak 3 yaşına gelindiğinde markette her istediğini aldırmaya çalışabilir.

- Çocuk 2 yaşındayken işlerini ebeveynlerinin yapmasına izin verir ve böylece hem ortalık daha az dağılır, hem de işler daha hızlı biter. Ancak 3 yaşında bir çocuk her işini kendi yapmak ister ki bu da ortalığın dağılması ve işlerin aksaması anlamına gelir.

- Anne ve babanın ortak hareket etmesi en önemli konulardan biridir. Bu yalnızca çocuk 3 yaşındayken değildir, her zaman bu şekilde olması gerekir.

Ne yapılmalı?

Ne aşırı kuralcı olmalı ne de aşırı rahat olmalısınız. Orta yolu bulmak gerekir. Kuralların önemli olduğunu ve taviz verilemeyeceğini unutmamalısınız. Bu hem aile hayatınız için önemlidir, hem de çocuğunuz ileride okul hayatına başladığında kuralları daha rahat benimsemesini sağlar. Çocuğunuza karşı anlayışlı olmalısınız. İnatlaşmak kesinlikle çok yanlıştır. Çocukla inatlaşmak yerine onun duygularını anlamaya çalışmalısınız.